SEIKA

Back Βρίσκεστε εδώ: Home Σχετικά Ιστορικό

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΣΕ-ΙΚΑ Ν. ΑΤΤΙΚΗΣ & ΝΗΣΩΝ
Του Κώστα Κούτα πρώτου Προέδρου του Δ.Σ. του Συλλόγου

Ανασκαλίζοντας στη μνήμη μου το παρελθόν, ύστερα από το κάλεσμα του Δ.Σ. να αναφερθώ στο Ιστορικό της ίδρυσης του Συλλόγου, έφερα στο μυαλό μου εικόνες και παραστάσεις της μεταπολιτευτικής περιόδου, ενθυμούμενος γεγονότα που σημάδεψαν καθοριστικά αυτή την εποχή και διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο τόσο στο συνδικαλιστικό πεδίο όσο και στην ίδια την λειτουργία του ΙΚΑ.

Μετά το 1974 το συνδικαλιστικό κίνημα στο ΙΚΑ αλλά και σ΄όλους τους οργανισμούς, βρέθηκε κατακερματισμένο και αποδυναμωμένο, ψάχνοντας να βρει το δρόμο του και να παίξει το διεκδικητικό του ρόλο. Ήταν λοιπόν αναγκαία η αυτοανασυγκρότησή του και η ανάδειξη νέων συνδικαλιστικών στελεχών, κάτω από αντίξοες συνθήκες και εχθρικό περιβάλλον. Η φλόγα υπήρχε, καθώς και η διάθεση αγωνιστικότητας και αυτό ήταν αισιόδοξο!

Στο συνδικαλιστικό χώρο του ΙΚΑ λειτούργησαν αρχικά κλαδικοί (κατηγοριακοί) σύλλογοι όπως οι: Επιστημονικού Προσωπικού (Α.Τ), Ανώτερης Εκπαίδευσης (Α.Ρ), Β΄θμιας Εκπαίδευσης (Μ.Ε), Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (Υ.Ε), Εργατοτεχνικού Προσωπικού Τεχνικού Προσωπικού, κυρίως στην Αττική και μία Ομοσπονδία κλαδική η ΠΟΣΥΒ - ΙΚΑ.

Μέσα απ΄ αυτούς τους κλαδικούς συλλόγους ξεχώρισαν αξιόλογα συνδικαλιστικά στελέχη τα οποία είχαν τη θέληση και το σθένος να συγκρουστούν με την εξουσία, να διεκδικήσουν ξεχασμένα και ανεπίλυτα κλαδικά και γενικά αιτήματα. Όμως η πολυκλαδική εκπροσώπηση με αποσπασματικές κινήσεις και διεκδικήσεις δε μπορούσε να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα, αφού δεν είχε το στοιχείο της καθολικής και συμπαγούς αντιμετώπισης των συσσωρεμένων προβλημάτων και αυτή ήταν η Αχίλλειος πτέρνα!

Με την πάροδο του χρόνου όμως, έγινε μονόδρομος η αναγκαιότητα ενοποίησης των κλαδικών σωματείων του Διοικητικού Προσωπικού σε ένα ενιαίο Α΄βάθμιο σύλλογο στην Αττική αρχικά όσο και κατά περιφέρεια. Επίσης ένα Β΄θμιο συνδικαλιστικό Πανελλαδικό φορέα.

Σημαντικό έναυσμα σ΄αυτή την προσπάθεια υπήρξε και η ψήφιση του Ν.1264/82 περί συνδικαλιστικών ελευθεριών και την απλή αναλογική. Με το νόμο αυτό απελευθερώθηκε μπορούμε να πούμε το συνδικαλιστικό κίνημα από τους περιορισμούς που υπήρχαν και κυρίως από την εξάρτηση του από την εργοδοσία.

Τότε λοιπόν αρχίσαμε πιο έντονα τις προσπάθειες μεταξύ των συνδικαλιστικών οργανώσεων προς την κατεύθυνση ενοποίησης όλων των κλαδικών σωματείων και υπερίσχυσε η ρήση «εν τη ενώσει η ισχύς». Μετά από πολλές διαπραγματεύσεις και συζητήσεις των Δ.Σ. των συλλόγων καταλήξαμε ότι έπρεπε να αρχίσουμε από την Αττική και δη από το μεγαλύτερο σύλλογο Μ.Ε. κλάδου Αττικής & Νήσων όπου το κλίμα ήταν πιο ευνοϊκό και ζεστό καθώς και από την κλαδική Ομοσπονδία ΠΟΕΣΥΒ-ΙΚΑ.

Η πρώτη ενέργεια που έπρεπε να κάνουμε ήταν να τροποποιήσουμε ολόκληρο το καταστατικό και να συμπεριλάβουμε σ΄ αυτό όλους τους Διοικητικούς Υπαλλήλους καθώς και το εργατοτεχνικό και βοηθητικό προσωπικό. Στη συνέχεια θα έπρεπε να καταργηθούν όλοι οι σύλλογοι Ν. Αττικής και να εγγραφούν τα μέλη τους στο νέο σύλλογο. Υπήρχαν βέβαια επιφυλάξεις από τους μικρούς συλλόγους όσον αφορά την εκπροσώπησή τους, αλλά και αντιρρήσεις από μικρή μερίδα συνδικαλιστών. Στο τέλος όμως επικράτησε η λογική της πλειοψηφίας και του γενικού συμφέροντος.

Αποφασίσαμε λοιπόν να πραγματοποιηθεί η καταστατική συνέλευση του συλλόγου Μ.Ε., αλλά για να έχει επιτυχία έπρεπε να γίνει σε ώρες εργασίας γιατί χρειαζόταν αυξημένη πλειοψηφία. Δεν συνηθιζόταν ως τότε να γίνεται συνέλευση εντός ωραρίου και ο τότε Διοικητής ο αείμνηστος Λ. Κιοσκλής δεν ήταν πρόθυμος να το επιτρέψει. Στο τέλος πείστηκε, όταν τον επισκεφτήκαμε στο σπίτι του και αφού μας κέρασε γυαλιστερές και ούζο Μυτιλήνης.

Η συνέλευση είχε επιτυχία και η πορεία του Σ.Κ. στο χώρο του ΙΚΑ καθόρισε το μέλλον του με διαφορετική δυναμική, ευθύνη και αποτελεσματικότητα.

Στο πρώτο Δ.Σ. εκπροσωπήθηκαν όλοι οι κλάδοι και το συνδικαλιστικό κίνημα στο χώρο μας απέκτησε άλλη δυναμική, σεβασμό, αυτοπεποίθηση, διεκδίκηση, ποιότητα!

Μέσα σ΄ ένα χρόνο και με πρωτοβουλία της νέας Ομοσπονδίας ΠΟΣΕ-ΙΚΑ αναδιοργανώσαμε τους Συλλόγους σ΄ όλη την Ελλάδα.

Να αναφερθώ σε μερικές ενέργειες και επιτυχίες όπως η έκδοση της εφημερίδας «Φωνή» της ΠΟΣΕ-ΙΚΑ ο νέος Οργανισμός ΙΚΑ η ισοκατανομή των ωρών δωροσήμου και η αύξηση ωρομισθίου, οι Επιτροπές Βάσης, η μονιμοποίηση των εκτάκτων υπαλλήλων, η καταβολή ξεχασμένων επιδομάτων, οι ποιοτικές κατασκηνώσεις, επιστημονικά συμπόσια κοινωνικής ασφάλισης, το ξεκίνημα μηχανοργάνωσης υπηρεσιών του ΙΚΑ, οι γιορτές των παιδιών, εξωραϊσμοί κτιρίων κ.α.

Το συνδικαλιστικό κίνημα στο ΙΚΑ απέκτησε τον απαιτούμενο σεβασμό τόσο από τις Διοικήσεις όσο και από την Πολιτική ηγεσία. Γίναμε μία υπολογίσιμη δύναμη στο Δημοσιοϋπαλληλικό χώρο με σημαντική εκπροσώπηση στην ΑΔΕΔΥ.

Συνάδελφοι, μη σκύβετε το κεφάλι. Μην αφήνετε να πάνε χαμένοι τόσων χρόνων αγώνες. Να τσακίσουμε αυτούς που μας συντρίβουν την αξιοπρέπεια με μέτρα υποτέλειας και συμβιβασμού!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ!! με όλα τα μέσα, σε όλα τα μέτωπα. Ανεξάρτητοι και ενωμένοι.

2/2/2012
Κώστας Κούτας

Κεντρικό Μενού